FANDOM


Suchoj Su-34 (ros. Сухой Су-34) - wielozadaniowy samolot szturmowy i bombowy taktyczny konstrukcji rosyjskiej, następca samolotu Suchoj Su-24.
Sukhoi su34 dmitryshirenin

Samolot szturmowo-bombowy Suchoj Su-34

Samolot Suchoj Su-34 powstał jeszcze w okresie Związku Radzieckiego (ZSRR) jako głęboka modernizacja samolotu myśliwskiego Suchoj Su-27. Prace nad nim rozpoczęto w związku z faktem, że kraje NATO zostały uzbrojone w samoloty myśliwskie IV generacji takie jak F-15 oraz F-16. Potrzeba zapewnienia osłony myśliwskiej dla samolotów typu Su-24 zaczęła pochłaniać duże nakłady. Doprowadziło to do koncepcji bombowca zdolnego do samoobrony przed atakiem samolotów myśliwskich, ponadto konstrukcja Su-34 pozwala mu na wykonywanie precyzyjnych bombardowań wszelkich celów naziemnych na małej wysokości przy gęstym ogniu obrony oraz zdolności tłumienia tejże obrony za pomocą potężnych systemów walki elektronicznej.

Sukhoi Su-34

Suchoj Su-34 w czasie lotu

Zastosowane zmiany konstrukcyjne w porównaniu do Suchoja Su-27 wynikają z przeznaczenia maszyny. Całą kabinę załogi umieszczono wewnątrz pancernej tytanowej kapsuły o grubości ścian 17 mm, ponieważ wykonując swe typowe zadania bojowe samolot leci na małej wysokości w warunkach silnego ognia przeciwlotniczego. Su-34 otrzymał nowe wzmocnione podwozie ze zdwojonymi kołami głównymi (jedno za drugim), wyższy i pełniejszy garb za kabiną oraz dłuższy i większy pojemnik wystający z tyłu pomiędzy silnikami, który mieści stację radiolokacyjną obserwacji tylnej półsfery. Samolot został wyposażony w mocniejsze silniki AL-31F-M1 z wektorowanym ciągiem zapewniające tzw. supermanewrowość oraz instalację do tankowania w powietrzu, przez co długość lotu Su-34 wynosi 7 000 km i zbliża go pod tym względem do bombowców strategicznych. Ponieważ przy tak długich trasach ograniczeniem jest tylko fizjologia i zmęczenie człowieka w nowej maszynie postawiono nacisk na wysoki komfort załogi. Osiągnięto to dzięki przestronnej i wygodnej kabinie wyposażonej w ogrzewanie i klimatyzację oraz instalację podciśnieniową eleminującą konieczność używania masek tlenowych przez pilotów. Rozmiary kabiny pozwalają załodze na wstanie i wyprostowanie się. Za kabiną załogi znajduje się niewielki przedział wyposażony w kuchenkę mikrofalową, pojemniki i termosy na przechowywanie żywności i płynów, mini toaletę oraz apteczkę ze środkami opatrunkowymi i medykamentami. Wejście do kabiny znajduje się pod spodem kadłuba tuż za przednim podwoziem, piloci wchodzą do niej po drabince. Suchoj Su-34 charakteryzuje się wysoką nośnością, a tym samym przenoszeniem dużej ilości amunicji oraz paliwa ze względu na zastosowany układ aerodynamiczny typu "Kaczka". Samolot jest przystosowany do przenoszenia taktycznej broni atomowej. Dzięki zastosowanym zmianom powstał w pełni wielozadaniowy samolot mogący wypełniać zadania szturmowe, bombowe, a jednocześnie dzięki dużej zwrotności mogący nawiązać równorzędną walką z większością współczesnych samolotów myśliwskich.
Su-34 podczas lądowania

Su-34 podczas lądowania

Suchoj Su-34 at Latakia

Suchoj Su-34 w rosyjskiej bazie lotniczej Latakia w Syrii

Konstrukcja duralowo-tytanowa z elementami kompozytowymi, półskorupowa, odpowiednio skonstruowana i pokryta specjalnymi materiałami zmniejszającymi wykrywalność, zapewniająca zmiejszony przekrój radarowy. Usterzenie pionowe podwójne, płat stały w układzie średniopłata. Układ "Kaczki". Wloty powietrza pod kadłubem. Kabina hermetyzowana, klimatyzowana z fotelami wyrzucanymi K-36DMUrządzenie do tankowania samolotu w powietrzu. Podwozie z kołem przednim chowane w locie. Na wyposażenie standartowe składa się wielofuncyjny radar SZ-141 ze skanowaniem fazowym, zdolny wykrywać i śledzić cele zarówno powietrzne, jak też naziemne lub nawodne. Jest on zdolny do śledzenia do 10 różnych celów i zwalczania do 4 celów jednocześnie bez przerywania skanowania przestrzeni powietrznejDuże cele naziemne mogą być wykrywane na dystansie 200-250 km, a średnie 150 km. Cele powietrzne bez technologii stealth są wykrywane na dystansie do 250 km, a typowe myśliwce współczesnej generacji na dystansie 90 km. Ponadto radar posiada funkcję wspierania lotu na niskiej wysokości z elektronicznym zobrazowaniem terenu (TFR) umożliwiającym automatyczne omijanie oraz oblatywanie przeszkód terenowych. Kokpit zawiera trzy kolorowe wielofunkcyjne wyświetlacze ciekłokrystaliczne (LCD) oraz wyświetlacz holograficzny na przedniej szybie. Za sterowanie odpowiada zintegrowany cyfrowy system kontroli lotu wyposażony m.in. w system Elektronicznego Sterowania Samolotem (FBW). Samolot wyposażony jest ponadto w system identyfikacji "Swój-Obcy", System Nawigacji Satelitarnej GLONASS (odpowiednik amerykańskiego GPS), System Nawigacji Bezwładnościowej, antenę komunikacji satelitarnej, system walki elektronicznej oraz w odbiornik ostrzegawczy L-175W. W tylnym pojemniku między silnikami oprócz radaru zamontowano samodzielny agregat prądotwórczy TA14-130-35, który pozwala na rozruch silnika na nieprzygotowanych lotniskach, co znacznie rozszerza zkres działań bojowych. Należy zauważyć, że samoloty szturmowe projektowane są z uwzględnieniem wykorzystania w sytuacji ekstremalnej jako lotniska konwencjonalnej drogi samochodowej. Taki scenariusz jest szczególnie ważny podczas przymusowego lądowania samolotu w przypadku uszkodzenia. Jednak konwencjonalny szturmowiec dopóki nie zostanie dostarczony do niego generator nie jest w stanie uruchomić silnika i odlecieć z drogi na własną rękę po naprawie.

Su-34

Su-34 w czasie lotu bojowego prezentujący przykładowy wariant uzbrojenia

Oblotu prototypu oznaczonego T-10W-1 dokonano 13 kwietnia 1990 roku. Wiosną 1995 roku samolot po raz pierwszy zaprezentowano publicznie na Międzynarodowym Salonie Lotniczym w Le Bourget we Francji. Próby państwowe odbywały się w kilku etapach równocześnie z produkcją 8 egzemplarzy serii pilotażowej od 30 października 2006 roku do 19 września 2011 roku. W 2008 roku rozpoczęto produkcję seryjną pierwszej partii 32 samolotów, które dostarczono do grudnia 2013 roku. Koszt jednego samolotu Su-34 wynosił około 1 mld rubli. W międzyczasie 1 maraca 2012 roku Minister Obrony Rosyjskiej Federacji Anatolij Serdiukow podpisał kontrakt na dostawę kolejnych 92 samolotów szturmowych Su-34 do 2020 roku. 25 grudnia 2012 roku. Samoloty weszły na wyposażenie 23 Pułku Samolotów Myśliwskich w Dzemgi (Kraj Chabarowski). Do 29 listopada 2015 roku Siły Powietrzne Rosyjskiej Federacji otrzymały 79 samolotów. Według planów Federacja Rosyjska (FR) ma posiadać docelowo 200 samolotów tego typu, a w 2020 roku mają całkowicie zastąpić będące na wyposażeniu szturmowce Su-24Obecnie w służbie znajdują się 83 samoloty. W styczniu 2016 roku Algieria (ARLD) jako pierwsze państwo na świecie zdecydowała się na zakup 12 samolotów wersji eksportowej oznaczonej jako Su-32. Samoloty Su-34 dowiodły swej wielkiej wartości bojowej podczas operacji bojowej w wojnie domowej w Syrii, kiedy to 6 maszyn tego typu skutecznie bombardowało obiekty islamskich terrorystów w Madan-Jadid i Raqqa. W rezultacie stanowiska dowodzenia oraz infrastruktura szkoleniowa terrorystów zostały całkowicie zniszczone.
Suchoje Su-34

Samoloty Su-34 Lotnictwa Wojskowego Rosji w trakcie lotu bojowego


Informacje

Dane podstawowe:

  • Państwo: Związek Radziecki (ZSRR)Rosja (FR)
  • Producent: Nowosybirskie Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego im. Czkałowa
  • Typ samolotu: szturmowo-bombowy
  • Załoga: 2 osoby
  • Prototypy: 1990
  • Produkcja: 2008 - do chwili obecnej
  • Wyprodukowane egzemplarze: 83 szt.

Dane techniczne:

  • Silnik: 2 turboodrzutowe AL-31F-M1 ze sterowanym wektorem ciągu
    Suchoj Su-34.svg

    Sylwetka samolotu Suchoj Su-34 w trzech rzutach

  • Rozpiętość: 14,70 m
  • Długość kadłuba: 23,30 m
  • Wysokość: 6,09 m
  • Powierzchnia nośna: 62,00 m²
  • Masa własna: 17 700 kg
  • Masa całkowita: 45 000 kg
  • Prędkość maks: 1 900 km/h (1,8 Ma)
  • Prędkość min: 220 km/h
  • Wznoszenie: brak danych
  • Pułap: 17 000 m
  • Zasięg: 4 500 km, 7 000 km (przy dodatkowym tankowaniu w locie)
  • Zapas paliwa: 12 100 l
  • Rozbieg: brak danych
  • Dobieg: brak danych
  • Uzbrojenie: działko wielolufowe GSz-30-1 kal. 30 mm (zapas amunicji: 180 szt.) oraz 12 zamków (podkadłubowe i podskrzydłowe) na uzbrojenie podwieszane: niekierowane pociski przeciwpancerne, pociski rakietowe powietrze-powietrze dalekiego i średniego zasięgu, pociski rakietowe powietrze-ziemia, pociski rakietowe powietrze-woda lub bomby o wadze od 100 do 1 500 kg lub 3 zbiorniki podwieszane PTB-2000 zwiększające zasięg o łącznej masie 8 000 kg
    Su-34 uzbrojenie

    Warianty uzbrojenia samolotu Su-34

Wersje:

  • Su-34 - wersja seryjna dla Sił Powietrznych Federacji Rosyjskiej
  • Su-32 - wersja eksportowa

Użytkownicy:

​Źródła:

Michał Iljin (dyskusja) 13:23, maj 16, 2016 (UTC)IljinM.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki