FANDOM


Wojska Specjalnego Przeznaczenia (Specnaz), ros. Войскa Cпециального Назначения (Спецназ) - siły specjalne Armii Radzieckiejnastępnie Armii Rosyjskiej. W Federacji Rosyjskiej słowo „specnaz” to właściwie synonim określenia „jednostki specjalne”, choć głównie używa się tego terminu w odniesieniu do rozmaitych oddziałów rosyjskich bądź z większości byłych republik radzieckich.
531px-Spetsnaz emblem.svg

Odznaka wojsk specjalnego przeznaczenia

Na świecie słowem Specnaz określa się przede wszystkim wojskowe siły specjalne podległe wcześniej radzieckiemu, a obecnie rosyjskiemu zarządowi wywiadu wojskowego GRU.
Komandosi Specnazu

Żołnierze Specnazu w standardowym umundurowaniu polowym

Koncepcja wykorzystania sił specjalnych taktyk i strategii została pierwotnie zaproponowana w 1938 roku. Przewidywała ona rozwój niekonwencjonalnych metod bojowych w celu przezwyciężania niedogodności, które mogą napotykać zwykłe wojska na polu walki. Praktyczna realizacja została zapoczątkowana przez twórcę Specnazu pułkownika Ilję Starinowa. Po raz pierwszy oddziały Specnazu użyte zostały podczas wojny domowej w Hiszpanii. Działały także podczas II wojny światowej, kiedy to były podporządkowane dowódcom frontów.

Największy ich rozwój rozpoczął się jednak w latach 50-tych. Według znanego dezertera z Armii Radzieckiej Władimira Rezuna ps. Wiktor Suworow z czasem miały składać się z 20 brygad (po ok. 700-1000 ludzi) i 41 samodzielnych kompanii, łącznie ok. 30 tys żołnierzy. W 1963 roku na terenach Białoruskiego, Leningradzkiego i Bałtyckiego Okręgu Wojskowego wywiad wojskowy GRU zorganizował pierwsze manewry wojsk specjalnych na dużą skalę.

W czasach radzieckich żołnierze Specnazu przechodzili specjalistyczne szkolenia strzeleckie, snajperskie, obsługi broni, wspinaczki, użycia materiałów wybuchowych, skoków spadochronowych, walki z terroryzmem, walki wręcz, nurkowania i walki pod wodą, medyczne. Każda flota, armia i front dysponowały własnymi oddziałami komandosów. Żołnierze, którzy byli kierowani do Specnazu musieli wyróżniać się ponadprzeciętnymi wynikami sportowymi, siłą i odpornością psychiczną, a także dużą lojalnością.

W czasie Zimnej wojny doradcy ze Specnazu wspierali promoskiewskie ruchy niepodległościowe, niekiedy biorąc czynny udział w walkach. Najkrwawsze walki Specnaz prowadził podczas radzieckiej interwencji w Afganistanie (DRA), gdzie jego żołnierze zasłynęli zarówno odwagą i sprawnością w walce jak i okrucieństwem.
Specnaz komandosi

Komandosi Specnazu w czasie wojny w Czeczenii

Po upadku Związku Radzieckiego (ZSRR) wojska Specnazu mocno podupadły, o czym świadczyły porażki w czasie I wojny czeczeńskiej. Okres lat 1989-1994 był jednym z najtrudniejszym w historii służb specjalnych. Miano elity przejęły jednostki podporządkowane Federalnej Służbie Bezpieczeństwa (FSB) takie jak „Alfa”, „Wympieł” czy „Zenit”, mimo że nie są to jednostki Specnazu, to większość ich żołnierzy pochodzi właśnie z tej formacji. Również oddziały specjalne rosyjskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (MWD) chętnie nazywają się Specnazem. Najsłynniejsza spośród nich jest jednostka "Witaź". Obecnie jest to pułk, początkowo był to pluton, następnie kompania o numerze taktycznym 9. Było to nawiązanie do niemieckiej CSG 9. Twórcą oddziału był płk. Lisiuk, powołano go jako formację do walki z terroryzmem oraz uwalniania zakładników około 1978 roku z myślą o ochronie Igrzysk Olimpijskich w Moskwie planowanych w 1980 roku. Jedną z podawanych przyczyn była chęć ukrycia wówczas ściśle tajnej jednostki KGB "Alfa". To właśnie na tej ostatniej spoczywała odpowiedzialność za nowy rodzaj działań specjalnych, jakim było zwalczanie grup terrorystycznych operujących w miastach i uwalnianie zakładników z rąk zabarykadowanych porywaczy.

Specnaz2

Specjalistyczne szkolenie komandosów Specnazu

Komandosi rosyjscy są mocno zdeterminowani, doświadczeni, a w ich działaniu dominuje obok profesjonalnego wyszkolenia osobiste poświęcenie. Przykładem tego jest śmierć jednego z żołnierzy w Biesłanie w trakcie zasłaniania dzieci przed wybuchem granatu. Rosyjscy komandosi obok francuskich oraz izraelskich są jednymi z nielicznych, mających doświadczenie w operacjach na dużych obiektach z wielką ilością zakładników. Obecnie w ramach FSB istnieje Centrum Specjalnego Przeznaczenia (CSP), ros. Центр Cпециального Назначения (ЦСН) w ramach którego funkcjonują co najmniej dwa oddziały : Zarząd "A" - do uwalniania zakładników, Zarząd "W" - jako wielozadaniowa formacja specjalna. Dla tych jednostek istnieją połączone struktury logistyczne, wsparcia, planowania oraz dowodzenia. Ich dopełnieniem jest tzw. grupa kadrowa 9 Pułku Specjalnego Przeznaczenia "Witaź", wspierająca liczebnie oba wymienione podczas poważniejszych przedsięwzięć. Faktyczna wiedza na temat działania tych formacji jest niepełna i nie zawsze wiarygodna, co ma ścisły związek ze skomplikowaną sytuacją polityczną w Rosji po upadku ZSRR. Natomiast skala przedsięwzięć w jakich formacje specjalne zarówno FSB, jak i innych służb biorą udział każe zaliczyć je do najbardziej doświadczonych bojowo na świecie.
Komandos Specnazu

Komandos płetwonurek morskiego oddziału Specnazu

Zadania:

Głównymi zadaniami przewidzianymi dla komandosów Specnazu w czasie ewentualnej wojny był desant i dywersja za liniami wroga (w mundurach lub ubraniach cywilnych) zazwyczaj na długo przed rozpoczęciem głównych działań wojennych. Polegać to miało na:

  • operacjach szpiegowskich oraz terrorystycznych na zapleczu przeciwnika
  • działaniach zaczepnych na zapleczu przeciwnika
  • dokonywaniu aktów sabotażu
  • niszczeniu ważnych centrów komunikacyjnych oraz wojskowych
  • niszczeniu strategicznych obiektów i baz wojskowych
  • niszczeniu środków łączności przeciwnika
  • dokonywaniu zamachów na kluczowych przywódców rządowych i wojskowych

​Sprzęt i uzbrojenie:

Film ukazujący trening Specnazu:

Michał Iljin (dyskusja) 13:08, lis 24, 2013 (UTC)IljinM