FANDOM


800px-Approaching Omaha
Operacja Overlord – kryptonim alianckiej inwazji we Francji, trwającej od 6 czerwca do końca sierpnia 1944 roku, która stanowiła początkową fazę działań wojennych na froncie zachodnim (1944-1945) podczas II wojny światowej.

Rozpoczęła się lądowaniem w Normandii, będącym największą operacją morsko-desantową w dziejach świata, której celem było przełamanie Wału Atlantyckiego. Po zdobyciu i skonsolidowaniu przyczółków przez aliantów oraz przesunięciu przez Niemców w rejon inwazji posiłków nastąpił okres względnej równowagi sił i stabilizacji frontu, podczas którego główny punkt ciężkości stanowiły walki o Caen. Nowy etap działań zapoczątkowała przeprowadzona pod koniec lipca Operacja Cobra, gdy Amerykanie przełamali front i wyszli na tyły niemieckich armiii w Normandii. Kulminacyjny moment kampanii stanowiła sierpniowa bitwa pod Falaise, podczas której znaczna część wojsk hitlerowskich została okrążona i rozbita, co umożliwiło aliantom wyjście na linię Sekwany i wyzwolenie Paryża.

Często termin Operacja Overlord jest błędnie utożsamiany z samym tylko lądowaniem wojsk sprzymierzonych na plażach Normandii w dniu 6 czerwca (D-Day). W rzeczywistości obejmowała ona blisko trzymiesięczne działania wojenne toczone na obszarze północno-zachodniej Francji do końca sierpnia 1944 roku.

InformacjeEdytuj

Bitwa Operacja Overlord
Czas 6 czerwca 1944 - 31 sierpnia 1944
Miejsce Normandia, Francja
Przyczyna Dążenie aliantów do dokonania inwazji i utworzenia frontu w Europie Zachodnie
Wynik Zwycięstwo aliantów
Alianci Osi
Strony konfliktu
Dowódcy
Siły 1 452 000 380 000
Straty Zabici i ranni 226 386 209 875
Znisczone samoloty 4 101 2 127
Zniszczone czołgi 4 000 2 200


====Desant mor
óźniły się ze swoim przybyciem. Ponadto Niemcy bardzo silnie ufortyfikowali wioskę znajdującą się na wybrzeżu. 50. dywizji udało sie jednak pokonać przeszkody, a następnie przejść przez przedmieścia Bayeux. Z wyjątkiem Kanadyjczyków na plaży Juno żadna dywizja nie znalazła się tak blisko swoich celów jak 50.====

Desant powietrznyEdytuj

Operacje powietrznodesantowe zostały przeprowadzone w nocy 5/6 czerwca i poprzedziły lądowanie z morza głównych sił inwazyjnych. Ich celem było zajęcie kluczowych dla powodzenia operacji punktów oporu, instalacji i mostów (np. most Pegaz). Desanty amerykańskiej 101 Dywizji Powietrznodesantowej otrzymały kryptonim "Albany" i "Chicago". Lądowanie 82 Dywizji Powietrznodesantowej określono jako operacje "Boston" i "Detroit"; ciężej uzbrojone oddziały tej dywizji dotarły do Normandii na pokładzie szybowców w ramach operacji "Elmira". Desanty brytyjskiej 6 Dywizji Powietrzno-Desantowej otrzymały kryptonim "Tonga" i "Mallard". Lądowanie zostało przeprowadzone na plażach oznaczonych kryptonimami: "Utah" (amerykańska 4 DP), "Omaha"(amerykańskie 1 i 29 DP), "Gold" (brytyjskie 49 i 50 DP), "Juno" (kanadyjska 3 DP) i "Sword" (brytyjska 3 DP). Na więksd plażą oraz fakt, że czołgi, które w pierwszej fali miały wspomóc nacierającą piechotę, w większości zatonęły lub zostały zniszczone przed wydostaniem się na ląd.


Plaża SwordEdytuj

Piechota brytyjska dostała się na brzeg przy małych stratach własnych. W ciągu dnia udało się jej wedrzeć w głąb lądu na odległość 8 km, ale nie powiodło się zdobycie kilku celów wyznaczonych przez Montgomery'ego, w szczególności Caen, które ciągle było w rękach niemieckich.

1 Brygada Specjalnej Służby (cztery commanda brytyjskich komandosów) wylądowała na plaży w drugim rzucie. Brytyjczycy i Francuzi z 4 Commando mieli wyznaczone odrębne cele w Ouistreham: Francuzi – schron i kasyno, a Brytyjczycy – 2 baterie dział, które raziły swoim ogniem plażę. Schron okazał się zbyt solidny dla PIAT-ów, które mieli komandosi, ale kasyno zdobyto dzięki pomocy czołgu Centaur. Brytyjscy komandosi zdobyli baterie, tyle tylko, że nie zastali już ich obsługi, a działa zostały wymontowane. Komandosi zostawili plagnęła wyznaczone cele w dniu 6 czerwca, dotarł on do drogi z Caen do Bayeux wdzierając się w terytorium wroga na 15 km w głąb

Pod koniec D-day 14 tys. Kanadyjczyków było już na lądzie a 3. dywizja kanadyjska osiągnęła największe postępy ze wszystkich sił sprzymierzonych, pomimo silnego oporu jaki napotkała. Kanadyjczycy musieli także odpierać silne kontrataki niemieckie 7 i 8 czerwca, które prowadziła 12 Dywizja Pancerna SS "Hitlerjugend".

Plaża PIZDZIELECKAEdytuj

47 Commando Royal Marines było ostatnią brytyjską jednostką, która miała wylądować na wschodnim odcinku plaży Gold w pobliżu Le Hamel. Ich zadanie wyglądało następująco: mieli postępować w głąb lądu, później skręcić na zachód, odbyć 16-km pochód przez terytorium wroga, aby zaatakować przystań o nazwie Port en Bessin od tyłu. Ten mały port, znajdujący się na prawym skrzydle Brytyjczyków, był dobrze chroniony przez kredowe klify. Miał za to strategiczne znaczenie jako baza przyszłego zaopatrzenia dla wojsk inwazyjnych, łącznie z podziemnym rurociągiem, którym miała być dostarczana ropa.

Plaża OPICZEdytuj
Images11

Plaża Omaha

Odcinek źniej okazało, najmniej bronionej z plaż. Amerykańska 4. dywizja piechoty mogła się stosunkowo łatwo posuwać w głąb lądu, a później połączyć z częściami dywizji spadochroniarzy, które pomogły zabezpieczyć przyczółki i oszukać Niemców co do położenia aliantów zanim doszło do lądowania, co zapobiegło ciężkim stratom.
Pointe du HXrangersów, którzy nie brali jeńców w tym dniu.Edytuj

Po lądowaniuEdytuj

Po utworzeniu przyczółków skonstruowane zostały dwa sztuczne porty, tzw. Mullberry Harbours, które zostały przewiezione przez Kanał La Manche w częściach, a następnie zmontowane w Arromanches przez Brytyjczyków, a drugi na plaży Omaha przez Amerykanów. Przystań w Omaha została zniszczona przez silne sztormy, jakie przeszły w tym okresie. Około 9 tys. ton zaopatrzenia dziennie przechodziło przez Arromanches aż do sierpnia 1944 r., kiedy to opanowane zostały porty w Antwerpii i Cherbourgu – zaczęły służyć odtąd aliantom.

Niemieccy obrońcy plaż stawili stosunkowo słaby opór. Było to spowodowane głównie ich słabym wyszkoleniem, wyposażeniem oraz brakami w zaopatrzeniu. Swoje zrobiły też silne bombardowania, dokonane zarówno przez okręty alianckie, jak i bombowce. Wyjątkiem był tu jedynie 352. dywizja piechoty, przeniesiona przez Rommla z St. Lo na plażę Omaha, która zadała bardzo wysokie straty atakującym. Niemcy mieli także problemy z łącznością, co było spowodowane brakiem kilku kluczowych dowódców. Spadochroniarze alianccy także wprowadzili spore zamieszanie wśród Niemców, powodując ich dezinformację co do sposobu natarcia i położenia wojsk alianckich.

Pomimo tego niemiecka 21 Dywizja Pancerna zorganizowała zmasowany kontratak pomiędzy plażami Sword i Juno. Zakończył się on powodzeniem, bo Niemcy osiągnęli wybrzeże. Jednak opór stawiany głównie przez artylerię przeciwpancerną i obawa, że dywizja może zostać odcięta, spowodowały, że oddziały te wycofały się tego samego dnia.

Priorytetem działań alianckich było teraz połączenie wszystkich przyczółków, zdobycie Caen oraz portu w Cherbourgu, aby zabezpieczyć zaopatrzenie.

Zach(2)
12 Dywizja Pancerna SS (złożona z członkówał wyzwolony 25 sierpnia.

CiekawostkiEdytuj

  • D-Day w języku potocznym oznacza przełom w danej kwesti.