FANDOM


Mi-28 (ros. Mи-28) - śmigłowiec szturmowy konstrukcji radzieckiej, następca śmigłowca Mi-24.
Drugi prototyp Mi-28

Śmigłowiec szturmowy Mi-28. Drugi egzemplarz prototypowy o numerze 022.

Śmigłowiec został zaprojektowany w 1978 roku w Związku Radzieckim aby wziąć udział w konkursie na następcę Mi-24 i oparty został na jego konstrukcji. Jednak w porównaniu z poprzednikiem miał charakteryzować się większą zwrotnością, głównie po to, aby mógł być równorzędnym odpowiednikiem zachodnich śmigłowców bojowych, takich jak np. Hughes AH-64 Apacz. W tym celu postanowiono zrezygnować z przedziału pasażerskiego na rzecz mniejszej sylwetki i wagi. Zostawiono tylko drobny przedział dla 2-3 osób z tyłu maszyny, do którego wchodzi się przez drzwiczki z lewej strony kadłuba. To małe, pozbawione okien oraz wentylacji pomieszczenie jest przeznaczone do sytuacji awaryjnych np. ewakuacji załogi zestrzelonego śmigłowca czy samolotu. Głównym przeznaczeniem nowej maszyny było początkowo niszczenie czołgów, w późniejszych wersjach postawiono na większą wszechstronność w możliwości zwalczania celów. Według specjalistów Mi-28 posiada świetny radar oraz pozostałe sensory.

Mi-28-havoc-327

Śmigłowiec późniejszej serii produkcyjnej Mi-28N

Konstrukcja duralowa, półskorupowa. Wirnik główny pięciołopatowy, metalowy. Wyposażenie do lotów bez widzialności. Podwozie z kółkiem tylnym, stałe. Kabina w układzie tandem, sylwetka zwarta, typowa dla śmigłowców szturmowych. Podstawowe systemy śmigłowca w celu bezpieczeństwa zostały zdublowane.
Mi-28

Śmigłowiec Mi-28N w locie ze zdemontowanym radarem.

Prototyp Mi-28 wykonał pierwszy lot jesienią 1982 roku. Pomimo, że w 1984 roku siły powietrzne ZSRR w konkursie na śmigłowiec przeciwpancerny wybrały konkurencyjną maszynę Kamow Ka-50 Czarny Rekin prace nad Mi-28 kontynuowano. W styczniu 1988 roku pierwszy lot wykonał prototyp wersji Mi-28A z mocniejszymi silnikami. W roku następnym śmigłowiec zaprezentowano po raz pierwszy publicznie na Międzynarodowym Salonie Lotniczym Le Bourget w Paryżu. W 1993 roku po wyprodukowaniu drugiego egzemplarza program Mi-28A został anulowany. Główną przyczyną był brak możliwości działania w nocy. Kolejna wersja śmigłowca oznaczona Mi-28N została oblatana 14 listopada 1996 roku. Pierwszą widoczną zmianą w stosunku do poprzednika był radar umieszczony w owalnej obudowie umieszczonej nad wirnikiem głównym. Obudowę radaru można swobodnie demontować w czasie gdy śmigłowiec nie wykonuje lotów bojowych. Dzięki zmianom śmigłowiec uzyskał możliwość operowania w każdych warunkach pogodowych w dzień i w nocy. Ponieważ doktryna zimnowojenna zakładająca specjalizację śmigłowca w zwalczaniu broni pancernej uległa zmianie na rzecz śmigłowca mogącego zwalczać szerszy wachlarz celów, konkurencyjny śmigłowiec Ka-50 utracił wszystkie swoje atuty. W 2003 roku w 21 lat po oblocie pierwszego prototypu dowódca Rosyjskich Sił Powietrznych ogłosił że Mi-28N stanie się podstawowym uderzeniowym śmigłowcem dla Armii Rosyjskiej. W dniu 15 października 2009 roku na mocy zarządzenia Prezydenta Rosyjskiej Federacji śmigłowiec Mi-28N został oficjalnie przyjęty na uzbrojenie Armii Rosyjskiej. W 2012 roku Między Rosją a Irakiem podpisano umowę na dostawę 15 śmigłowców wersji Mi-28NE w ramach większego porozumienia pakietowego o wartości 4,3 mld USD. Umowa obejmuje również szkolenie pilotów i personelu technicznego oraz dostawę broni dla śmigłowca. W ten sposób Irak (RI) stał się pierwszym zagranicznym użytkownikiem śmigłowców. Kolejnymi użytkownikami na mocy podpisanych zamówień mają zostać Algieria (ARLD) oraz Wenezuela (BRW).

Mi-28n-night-hunter-helicopter

Mi-28N w locie

Informacje

Dane podstawowe:

  • Państwo: Związek Radziecki (ZSRR), Rosja (FR)
  • Producent: ...
  • Typ śmigłowca: szturmowy
  • Załoga: 2 osoby
  • Prototypy: 1982
  • Produkcja: 1987 - do chwili obecnej
  • Wyprodukowane egzemplarze: ponad 105szt.

Dane techniczne:

  • Silnik: początkowo 2 turbowałowe Klimow TW3-117WMA, obecnie 2 turbowałowe Klimow WK-2500-02 o mocy 2 500 KM każdy
    Ми-28N MAKS-2007

    Śmigłowiec szturmowy Mi-28N na Międzynarodowym Salonie Lotniczo Kosmicznym MAKS-2017 w Moskwie prezentujący podstawową konfigurację uzbrojenia podwieszanego

  • Średnica wirnika: 17,20 m
  • Długość kadłuba: 17,05 m
  • Wysokość: 5,6 m
  • Masa własna: 7 000 kg
  • Masa całkowita: 10 900 kg
  • Prędkość maks: 340 km/h
  • Wznoszenie: ....
  • Pułap: 5 800 m
  • Zasięg: 480 km
  • Zapas paliwa: ...
  • Uzbrojenie: działko automatyczne 2A42 kal. 30 mm (zapas amunicji 250szt.) oraz podwieszane 4x4 wyrzutnie kierowanych pocisków przeciwpancernych ATGMs Szturm-W lub Ataka-W (16szt.) i 2x20 wyrzutnie niekierowanych pocisków rakietowych S-8 (kal. 80mm) lub 2x5 wyrzutnie S-13 (kal. 122mm) lub 4x4 pociski rakietowe powietrze - powietrze Igła-W (16szt.) lub kontenery podwieszane z działkami kal. 30 mm lub kontenery KMGU-2 dla małych ładunków do stawiania pól minowych na 4 zamkach pod skrzydłami. Uzbrojenie podwieszane może występować w różnych konfiguracjach w zależności od wykonywanych zadań bojowych. Łącznie 4 zamki pod skrzydłami.

Wersje:

  • Mi-28 - dwa egzemplarze prototypowe (o numerach 012 i 022). Wyposażona w trójłopatowy wirnik ogonowy. Pierwszy z nich oblatany w 1982 roku.
  • Mi-28A - pierwsza wersja produkcyjna śmigłowca. Wyposażona w nowy czterołopatowy wirnik ogonowy. Wyprodukowano jedynie dwa egzemplarze (o numerach 032 i 042). Oblatana w styczniu 1988 roku.
  • Mi-28N - druga wersja produkcyjna i pierwsza produkowana seryjnie. Wyposażona m.in. w nowy reduktor BP-29 zamiast BP-28. Oblatana 14 listopada 1996 roku na bazie śmigłowca MI-28A.
  • Mi-28NE - wersja eksportowa śmigłowca Mi-28N. Przeznaczona dla zagranicznych odbiorców. Pierwszym odbiorcą został Irak (RI), który nabył 15 egzemplarzy śmigłowca.
  • Mi-28UB - wersja treningowo - bojowa śmigłowca Mi-28N ze zdublowanymi zestawami kontrolnymi. Zachowano przy tym wszelkie możliwości wersji szturmowej.
    Mi-28 sylwetka

    Sylwetka śmigłowca Mi-28 w trzech rzutach

Użytkownicy:

Bibliografia:

  • Andrzej Glass "Samoloty '90" NOT-SIGMA, Sp. z o.o. Warszawa 1991

Źródła:

Michał Iljin (dyskusja) 10:57, sie 4, 2013 (UTC)IljinM.