FANDOM


M3 Smarownica (ang. M3 Grease Gun) - pistolet maszynowy konstrukcji amerykańskiej z okresu II wojny światowej.
M3gun

Pod koniec lat 30-tych XX wieku armia amerykańska używała pistoletów maszynowych Thompson, broni skomplikowanej, działającej na zasadzie odrzutu zamka półswobodnego i drogiej w produkcji, a przy tym mało celnej. Po wybuchu II wojny światowej opracowano uproszczony pistolet maszynowy Thompson M1 działający na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, ale koszty jego produkcji były nadal wysokie. Wiele krajów biorących udział w wojnie posiadało proste w produkcji pistolety maszynowe, dlatego gdy do rąk Amerykanów trafiły niemieckie MP 40, oraz brytyjskie Steny. Rozpoczęto prace nad nową bronią o maksymalnie uproszczonej i taniej konstrukcji.

Nowy pistolet opracowali w 1942 roku George Hyde (konstruktor kilku typów pistoletów maszynowych produkowanych w małych seriach w latach trzydziestych, w tym M2) i Frederick Sampson (pracownik General Motors, specjalista w zakresie głębokiego tłoczenia). Ze względu na podobieństwo nowej broni do używanej w warsztatach samochodowych smarownicy (ang. grease gun), żołnierze nazwali ją nieoficjalnie właśnie tym mianem. Początkowo broń projektowano jako program prywatny, na niestandardowy w USA nabój 9 mm Parabellum, gdyż miała być przeznaczona w ramach pomocy wojskowej dla Wielkiej Brytanii, lecz Korpus Uzbrojenia przejął program i zażądał opracowania wersji na standardowy nabój .45 ACP. Unikalną cechą była możliwość dostosowania każdego egzemplarza do strzelania nabojem 9 mm lub 11,43 mm, przez wymianę lufyzamka i wkładki gniazda magazynka. Pierwsze prototypy broni, oznaczonej T20, testowano w listopadzie 1942, a 11 stycznia 1943 została ona przyjęta do uzbrojenia jako standardowy pistolet maszynowy M3.
M3

Informacje

Dane techniczne i podstawowe:

Broń M3
Państwo USA
Projektant George Hyde, Frederick Sampson
Rodzaj Pistolet maszynowy
Prototypy 1942
Produkcja seryjna 1942 - nadal
Kaliber Nabój .45 ACP, nabój 9 x 19 mm Parabellum
Długość (mm) 579
Masa (kg) 3.6 - 3.7
Pojemność magazynka 30
Szybkostrzelność teoretyczna (strz/min) 450 - 500
Zasięg skuteczny (m) 100
Prędkość początkowa pocisku (m/s) 280

Wersje:

  • T20 - wersja prototypowa broni
  • M3 - pierwsza wersja seryjna
  • M3A1 - wersja zmodernizowana. Usunięto korbę do napinania zamka, w zamian zamek napinanybył palcem wkładanym w specjalne wycięcie, wzmocniono sprężynę powrotną (w celu uniknięcia zacięć broni), powiększono okno wylotowe łusek, wzmocniono przyrządy celownicze oraz wbudowano w kolbę przyrząd do ładowania magazynków. Opracowana w 1944 roku.

Pistolet maszynowy M3 był indywidualną bronią samoczynną działającą na zasadzie odrzutu zamka swobodnego i strzelającą z zamka otwartego. Mechanizm spustowy nie posiadał przełącznika rodzaju ognia, ale ze względu na niską szybkostrzelność 400-450 strzałów na minutę, przy pewnej wprawie można było strzelać także ogniem pojedynczym. Zamek był napinany korbą umieszczoną z prawej strony mechanizmu spustowego, później zastąpioną specjalnym wycięciem na palec. Zasilanie odbywało się z 30 nabojowych magazynków pudełkowych o charakterystycznym kształcie zwężającym się ku górze. Naboje były ułożone w magazynku dwurzędowo, ale przy samej górze magazynek zwężał się i naboje układały się w jeden rząd. Taki sposób umieszczenia amunicji był dużą wadą broni, gdyż wymagał używania specjalnego przyrządu do ładowania magazynków, a ponadto delikatna ich konstrukcja była bardzo wrażliwa na zanieczyszczenia i powodowała czasami zacięcia. W późniejszym okresie stosowano plastikowe przykrywki na górną część magazynka, aby chronić je przed zabrudzeniem, a od wersji M3A1 zintegrowano z kolbą przyrząd do ładowania magazynków. Przyrządy celownicze stałe miały postać muszki i celownika przeziernikowego ustawionego na odległość 100 jardów). Kolba metalowa, wysuwana. Na końcu lufy można było zamocować stożkowy tłumik płomieni lub tłumik dźwięku dla celów służb specjalnych.

Użytkownicy: