FANDOM


M143 Minigun (Minigun) - wielolufowy ciężki karabin maszynowy w systemie Gatlinga skonstruowany na potrzeby Armii USA w czasie wojny wietnamskiej.

Gatlin minigun original.jpg
Powstał w oparciu o działko M61 Vulcan. Występuje wiele wersji różniących się przede wszystkim szybkostrzelnością i "napędem" (elektrycznym, hydraulicznym lub pneumatycznym). M134 charakteryzuje się bardzo dużą szybkostrzelnością teoretyczną oraz dobrą niezawodnością, tak więc podobnie jak inne karabiny maszynowe systemu Gatlinga jest udaną i dość popularną bronią lotniczą. Minigun nie zyskał natomiast dużej popularności jako uzbrojenie pojazdów i jednostek plywających. Karabin maszynowy M134 nie jest wykorzystywany jako indywidualna czy zespołowa broń piechoty ze względu na sporą masę, zbyt dużą szybkostrzelność teoretyczną oraz zasilanie z zewnętrznego źródła. Używany jest jako pokładowy karabin maszynowy montowany w drzwiach takich helikopterów jak Bell UH-1 Irokez czy Sikorsky UH-60 Czarny Jastrząb lecz istnieje także możliwość strzelania z ręki przy minimalnych obrotach 6 pocisków na sekundę.


Informacje

Dane podstawowe i techniczne:

Broń Minigun
Państwo USA
Rodzaj CKM
Prototypy 1960
Produkcja seryjna 1962 - nadal
Kaliber Nabój 7,62 x 51 mm
Długość (mm) 801
Masa (kg) 29.98
Szybkostrzelność teoretyczna (strz/min) 6000
Szybkostrzelność praktyczna (strz/min) 2000 / 4000
Zasięg skuteczny (m) 1000
Zasięg maksymalny (m) 1200
Prędkość początkowa pocisku (m/s) 853
800px-U.S. Navy special warfare combatant-craft crewmen (SWCC), Special Boat Team 22 conducts training 16 AUG 09.jpg
M134 Minigun to broń wyposażona w obrotowy blok luf oraz rotor napędzane silnikiem elektrycznym, pneumatycznym lub hydraulicznym. Skonstruowano również gazodynamiczną wersję XM133 w której blok luf napędzany był przy wykorzystaniu gazów prochowych (tak więc nie była to broń napędowa), jednak XM133 nie został wprowadzony do uzbrojenia. Lufy Miniguna ryglowane są poprzez obrót zamka. Po zakończeniu strzelania blok luf oraz rotor wykonują jeden pełny obrót bez oddawania strzałów aby usunąć naboje z komór nabojowych. Karabin maszynowy M134 zasilany jest standardowym natowskim nabojem karabinowym 7,62x51mm. Zasilanie może odbywać się z rozsypnej taśmy amunicyjnej M13 lub przy wykorzystaniu mechanizmu zasilania beztaśmowego. Jeśli broń zasilana jest z taśmy amunicyjnej musi być wyposażona w donośnik MAU-56A lub MAU-201A. Zasilanie z mechanizmu zasilania beztaśmowego umożliwia strzelanie z większą szybkostrzelnością niż przy wykorzystaniu taśmy amunicyjnej, biorąc pod uwagę że taśma amunicyjna może nie wytrzymać gwałtownego ruchu spowodowanego dużą szybkostrzelnością teoretyczną. Minigun zazwyczaj strzela z szybkostrzelnością teoretyczną 4000 strzałów na minutę, jednak możliwe jest osiągnięcie szybkostrzelności teoretycznej 6000 strzałów na minutę. Szybkostrzelność teoretyczna zależy od mocy silnika napędzającego blok luf i rotor. Należy zaznaczyć że broń nie uzyskuje natychmiast danej szybkostrzelności teoretycznej, lecz szybkostrzelność toeretyczna rośnie wraz z rozpędzaniem bloku luf i rotora. M134 nie jest wyposażony w mechaniczne przyrządy celownicze.
800px-US Navy 070825-N-9769P-317 A Special Warfare Combatant-craft crewman (SWCC) mans his GAU-17 minigun during live-fire patrol training along the Salt River in northern Kentucky.jpg

Wersje:

  • XM134/M134
  • GAU-2A/A
  • GAU-17/A
  • XM214 Microgun

Użytkownicy:

m.in.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki