FANDOM


Diegtiariowa - Szpagina Wielkokalibrowy (DSzW), ros. Дегтярева - Шпагина Крупнокалиберный (ДШК) - wielkokalibrowy karabin maszynowy konstrukcji radzieckiej.

Dshk

W 1930 roku Wasilij Diegtiariow opracował wkm DK. Jego układ konstrukcyjny, zasada działania, ryglowanie oparte były na innym dziele tego konstruktora – ręcznym karabinie maszynowym DP. Nie była to zbyt udana konstrukcja. Mimo przyjęcia broni w 1934 roku do uzbrojenia Armii Czerwonej, wyprodukowano niewielką jej ilość. Ostatecznie karabin został wycofany z uzbrojenia w 1939 roku. Równocześnie trwały prace modernizacyjne podjęte przez Gieorgija Szpagina i Kolesnikowa. Pierwszy z nich opracował mechanizm zasilania taśmowego typu bębnowego, a drugi – uniwersalną podstawę kołowo-trójnożną. Broń ta została przyjęta do uzbrojenia w 1938 roku, pod oznaczeniem DSzK (skrót od Diegtiariowa-Szpagina Krupnokalibiernyj).

Karabin działa na zasadzie odprowadzenia gazów prochowych przez boczny otwór w ściance lufy. Komora gazowa posiada regulator z trzema otworami o różnych średnicach. Zasilany jest taśmowo z metalowej taśmy elastycznej o ogniwach otwartych i pojemności 50 nabojów. Donośnik jest napędzany przez suwadło. Ryglowanie za pomocą rygli symetrycznych, rozchylanych w płaszczyźnie poziomej. Mechanizm uderzeniowy bijnikowy. Bijnik połączony na stałe z suwadłem. Mechanizm spustowy tylko do ognia ciągłego.

Wkm DSzK znajdował się w uzbrojeniu armii radzieckiej przez cały okres II wojny światowej. Służył głównie do obrony przeciwlotniczej. Występował w pododdziałach piechoty na podstawie kołowo-trójnożnej (kołowej, rozkładanej na trójnożną). Często był ustawiany na skrzyniach ciężarówek jako "samobieżny". W oddziałach pancernych, montowany był na wieżach ciężkich czołgów IS-2 oraz IS-3, a także ciężkich dział samobieżnych ISU-122 oraz ISU-152. W 1943 roku znalazł się w uzbrojeniu Ludowego Wojska Polskiego (LWP). Wkm-y DSzK pozostały w uzbrojeniu również po zakończeniu wojny. Początkowo był podstawowym typem wielkokalibrowego karabinu maszynowego w armiach Układu Warszawskiego. Stosowany był też w innych państwach zaopatrywanych w uzbrojenie przez ZSRR. Stał się drugim co do popularności na świecie systemem wkm-u, po amerykańskim Browning M2. Od połowy lat 50-tych rozpoczął się proces ich wymiany na nowsze typy wkm-ów (głównie NSW i KPW). Obecnie karabiny maszynowe DSzK i DSzKM zostały wycofane z uzbrojenia przez większość armii. W Europie jest używany przez armie krajów mające na uzbrojeniu starsze czołgi radzieckie (T-54 i T-55) np. Rumunię. W Wojsku Polskim DSzK jest używany w armatohaubicach DANA. DSzK jest nadal popularną bronią w krajach trzeciego świata.

Informacje

Dane techniczne i podstawowe:

Broń DSzK
Państwo Związek Radziecki (ZSRR)
Rodzaj WKM
Prototypy 1938
Produkcja seryjna 1938 - nadal
Kaliber Nabój 12,7 x 108 mm
Długość (mm) 1625
Masa (kg) 34
Pojemność magazynka 50
Szybkostrzelność teoretyczna (strz/min) 600
Zasięg skuteczny (m) 2000
Zasięg maksymalny (m) 2500
Prędkość początkowa pocisku (m/s) 850
Dshk 001

Wersje:

W 1946 roku została przyjęta do uzbrojenia odmiana broni oznaczona DSzK wz. 1938/46. Nazywana była ona także DSzKM. Podstawowa zmiana w stosunku do pierwowzoru polegała na zastosowaniu donośnika przesuwakowo-dźwigniowego. Daje on możliwość donoszenia taśmy nabojowej z lewej lub prawej strony broni po odpowiednim przestawieniu elementów.

Użytkownicy:

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki