FANDOM


Browning M2 - wielkokalibrowy karabin maszynowy konstrukcji amerykańskiej kal. 12,7 mm zaprojektowany tuż po zakończeniu I wojny światowej przez Johna Browninga i nadal używany w Armii Stanów Zjednoczonych.

Browning m2hb-2.jpg

InformacjeEdytuj

Dane podstawowe i techniczne:Edytuj

Broń M2
Państwo USA
Projektant John Browning
Rodzaj WKM
Prototypy 1918
Produkcja seryjna 1933 - nadal
Kaliber Nabój 12,7 x 99 mm
Długość (mm) 1656
Masa (kg) 38
Szybkostrzelność teoretyczna (strz/min) 450 - 1200
Zasięg skuteczny (m) 2000
Zasięg maksymalny (m) 4200
Prędkość początkowa pocisku (m/s) 890
761px-Browning M2HB Normandy.jpg
Armia amerykańska rozpoczęła swój udział w I wojnie światowej prawie bez karabinów maszynowych. Aby temu zaradzić postanowiono przebudować ckm Browning M1917. Chodziło tu głównie o powiększenie kalibru broni do ok. 13 mm. Podążono tu śladem Niemców, którzy w ten sposób postąpili z km Maxim. Ostatecznie nowa broń, kalibru 12,7 mm, była gotowa w końcu roku 1918, kiedy nikt już nie był nią zainteresowany. Mimo braku zamówień firma Colt wyprodukowała pewną liczbę karabinów jako M1921. Występowały one w wersji lądowej (chłodzone wodą) i lotniczej (chłodzone powietrzem). Wtedy swoje zainteresowanie konstrukcją wyraziły marynarka wojenna i lotnictwo. Marynarka wojenna przyjęła do uzbrojenia udoskonaloną wersję M1924 chłodzoną wodą, a lotnictwo chłodzony powietrzem M1921.

W roku 1933 dokonano modernizacji broni. Została ujednolicona konstrukcja komory zamkowej i większość podzespołów, co znacznie zmniejszyło koszty produkcji. Na bazie zmodernizowanej komory zamkowej, powstało aż siedem odmian km-u nazywanego teraz M2. Były to m.in.: odmiana chłodzona wodą dla marynarki wojennej, chłodzona powietrzem, z lekkimi lufami różnej długości i zasilaniem obustronnym dla lotnictwa oraz chłodzona powietrzem z ciężką lufą dla broni pancernej. Ta ostatnia pod nazwą M2HB (Heavy Barrel-ciężka lufa) została w 1938 roku wprowadzona do uzbrojenia piechoty.

Produkcję wersji chłodzonej wodą zakończono wkrótce po rozpoczęciu II wojny światowej.

Aby skrócić bardzo długą procedurę wymiany lufy zaprojektowano do tego karabinu specjalny system zwany QCB (Quick Barrel Change – szybka wymiana lufy), zastosowany w belgijskiej wersji M2-HQCB. W USA poza zastosowaniem szybkowymiennej lufy zmieniono także technologię wykonania i materiały z których wykonane są niektóre części M2 dzięki czemu udało się obniżyć masę karabinu właściwego w wersji M2-GPHMG do 27 kg.

800px-PEO M2E2-QCB HMG.jpg
M2 działa na zasadzie krótkiego odrzutu lufy i ma lufę chłodzoną powietrzem. Używa naboi ".50 BMG" (kaliber 12,7 mm).

Maksymalny zasięg M2 wynosi 4200 m, ale zasięg praktyczny to około 2 km (strzelając z trójnogu lub z broni zamontowanej na pojeździe). W wersji "wsparcia piechoty" karabin waży ok. 38 kg, a trójnóg typu M3 to dodatkowe 20 kg.

zadania:

  • broń wsparcia piechoty
  • karabin przeciwlotniczy na okrętach (zazwyczaj sprzężony podwójnie, jeden z karabinów ma taśmę podawaną z lewej strony, a drugi z prawej)
  • główne lub pomocnicze uzbrojenie w różnego typu transporterach opancerzonych
  • karabin maszynowy na wieżach niektórych czołgów
  • lekka odmiana GAU-16 używana jest jako uzbrojenie montowane w drzwiach niektórych śmigłowców.

Wersje:Edytuj

  • M2 - standardowa wersja.
  • M1921 - wersja dla lotnictwa, chłodzona powietrzem.
  • M1924 - wersja dla marynarki, chłodzona wodą.
  • M2HB - wersja z ciężką lufą dla broni pancernej.
  • M2-HQCB - wersja w systemie QCB (Quick Barrel Change – szybka wymiana lufy).
  • M2-GPHMG - "odchudzona" wersja.
  • GAU-16 - wersja przeznaczona do montowania na śmigłowcach.

Użytkownicy:Edytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki