FANDOM


800px-Browning High-Power 9mm IMG 1526
Browning HP - (FN Browning High Power, Browning Hi-Power, BHP, Browning M1935, Browning Grande Puissance) - belgijski pistolet produkowany przez FN Herstal.

Informacje

Dane podstawowe i techniczne:

Broń Browning HP
Państwo Belgia
Producent FN
Projektant Dieudonne Saive
Rodzaj Pistolet
Prototypy 1921 - 1935
Produkcja seryjna 1935 - nadal
Kaliber Nabój 9 x 19 mm Parabellum
Długość (mm) 200
Masa (kg) 0,93
Pojemność magazynka 13
Zasięg skuteczny (m) 50

W 1921 roku ogłoszono konkurs na pistolet dla armii francuskiej. Miał on przy masie nie większej niż 1 kg posiadać 15-nabojowy magazynek z nabojami 9 x 19 mm Parabellum, lufę długości 200 mm, dostawną kolbę i zasięg 600 m. Konkursem zainteresowało się wielu europejskich producentów broni, w tym belgijskie zakłady Fabrique Nationale d'Armes de Guerre (FN) z Herstal.

Głównym konstruktorem tej firmy był w tym czasie Amerykanin John Moses Browning, ale odrzucił on propozycję stworzenia pistoletu dla Francuzów. Stwierdził, że nie jest możliwe zbudowanie broni odpowiadającej francuskim wymaganiom, szczególnie jeśli chodzi o uzyskanie masy poniżej 1 kg i zasięgu 600 m. Uznał też, że magazynek o tak dużej pojemności jest w pistolecie zbędny, a poza tym będzie za długi (w pistoletach stosowano wówczas wyłącznie magazynki jednorzędowe).

W lecie 1921 roku Browning odwiedził Herstal. Zaprezentowano mu wówczas skonstruowaną przez Dieudonne Saive (w tym czasie naczelny inżynier oddziału broni strzeleckiej FN) wersję pistoletu Browning M1903, wyposażoną w magazynek dwurzędowy. Prezentacja miała prawdopodobnie uświadomić Browningowi, że nie ma ludzi niezastąpionych i zakłady FN mogą sobie poradzić bez niego. Konstruktor przyparty do muru wrócił do USA z kilkoma magazynkami Saive'a gdzie rozpoczął prace nad nowym pistoletem. W czasie następnej wizyty w Herstal zaprezentował dwa pistolety oznaczone jako French Pistol. Jeden działał na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, drugi krótkiego odrzutu lufy. Do dalszych prac wybrano prototyp z krótkim odrzutem lufy (prototyp działający na zasadzie odrzutu zamka swobodnego wrócił do USA, do 1995 roku znajdował się w Muzeum Browninga w Ogden, w lutym 1995 został skradziony).

Na podstawie modelu Browninga wykonano w Herstal dwa prototypy. Jeden miał lufę o długości 200 mm, ale masę większą niż kilogram, drugi dzięki lufie o długości 121 mm miał masę (bez magazynka) 950 g. Prototypy zostały oznaczone jako Pistolet a Grande Rendement (GR) (fr. pistolet o dużej pojemności). Zostały one przedstawione francuskiej komisji konkursowej, ale odrzucono je z powodu zbyt skomplikowanego rozkładania. Ponieważ odrzucono wszystkie zaprezentowane prototypy, konkurs został nierozstrzygnięty. Dlatego ogłoszono następny, zmieniono także wymagania. Zrezygnowano z żądania lufy o długości 200 mm, ale zaostrzono limit masy, która bez magazynka miała być nie większa niż 850 g.

Ponieważ Browning odmawiał kontynuowania prac nad tym pistoletem, o pomoc zwrócono się znowu do Saive'a. Ten miał sporo kłopotów z umieszczeniem nowego, kurkowego mechanizmu spustowego w zamku (starał się wprowadzić jak najmniej zmian, żeby nie urazić Browninga). Poprawiony prototyp oznaczono jako GR Mle1923 (prototypom Browninga zmieniono nazwę na GR Mle1922). Nowy prototyp przedstawiono znów Francuzom, ale został znowu odrzucony z powodu przekroczenia limitu masy. W następnych latach trwały prace nad udoskonaleniem pistoletu GR, ale nadal nie rozpoczynano produkcji pistoletu.

Prace rozpoczęto właściwie od początku w 1928 roku. Wygasły wtedy patenty dotyczące pistoletu Colt M1911. Saive natychmiast użył zastrzeżonego wcześniej bagnetowego łożyska lufy, co pozwoliło uprościć konstrukcję broni. Nowy GR z 1928 roku zmienił się nie do poznania. Z GR Mle1922 pozostał tylko magazynek. Cała broń była więc konstrukcją Saive'a, ale ze względów marketingowych otrzymała nazwę Browning Mle1928. W następnym roku prace kontynuowano (zmieniono kształt chwytu pistoletowego).

Francuzi w 1930 roku tak radykalnie zmienili zasady konkursu, że pistolet Saive'a znalazł się poza konkurencją. W rezultacie Belgowie pozostawali z pistoletem, w którego wieloletni rozwój zainwestowali duże pieniądze, a który nadal nie znalazł żadnego nabywcy.

Dlatego w 1935 roku postanowiono rozpocząć produkcję, w nadziei że produkowany seryjnie pistolet łatwiej będzie sprzedać. W tym roku Saive dokonał ostatniej dużej zmiany konstrukcyjnej w swoim pistolecie, zmieniając łożysko lufy mocowane bagnetowo na stałe. Pistoletowi zmieniono nazwę, ponieważ nazwa Pistolet de Grande Redement z powodu wieloletnich prób źle się kojarzyła. Saive zaproponował nazwę Pistolet a Grande Puissance (fr. pistolet wielkiej mocy), której angielska wersja Pistol High Power (w wersji skróconej Hi-Power) jest używana do dziś.

Początkowo pistolet FN BHP sprzedawał się słabo, przyjęło go do uzbrojenia kilka małych armii np. Belgii (1000 szt.). Dopiero pod koniec lat trzydziestych przyszły zamówienia chińskie. Pierwsze kilkaset pistoletów FN BHP Chiny zamówiły w 1937. Wkrótce pojawiły się problemy z pękającymi występami odryglowującymi. Saive zaradził temu, zmieniając kształt kanału wewnątrz występu odryglowującego. W 1938 roku Chińczycy zamówili następne 5000 pistoletów i złożyli wstępne zamówienia na następne kilkadziesiąt tysięcy.

Po drugiej wojnie światowej pomimo że na rynku znajdowało się prawie pół miliona pistoletów BHP wyprodukowanych w czasie wojny, popyt na ten pistolet był tak duży, że FN sprzedawał ten pistolet wyłącznie na zamówienia wojskowe i policyjne.

Dopiero w 1962 roku dokonano dużej modernizacji pistoletu, w trakcie której zmieniono rodzaj wyciągu (prętowy został zastąpiony obrotowym). Największe zmiany dotyczyły jednak technologii wykonania poszczególnych części. Następna modernizacja, w trakcie której broń wyposażono w obustronną dźwignię, miała miejsce w 1982 roku.

W połowie lat osiemdziesiątych zakłady FN rozpoczęły produkcję nowych pistoletów GPDA (po modernizacji sprzedawanych jako BDA9), jednak nie zaprzestano produkcji starego HP. W 1988 roku pojawiła się nawet nowa wersja BHP Mk3, a rok później BHP Mk3S. Najnowszą wersją jest zaprezentowany w 2004 roku FN Mk3 SFS.

Wersje:

350px-FEG-PJK-9HP

FEG PJK-9HP

Wersje przedwojenne

  • BHP - wersja z celownikiem nastawnym i kolbą dostawną.
  • BHP - wersja z celownikiem stałym bez możliwości montowania kolby

Wersje z okresu drugiej wojny światowej

  • P640(b) - wersja niemiecka produkowana w Herstal. Pistolet ze stałym celownikiem, bez możliwości montowania kolby.
  • No.1 MK I (Pistol, Automatic, 9 mm, No.1 MK I) - wersja z regulowanym celownikiem, stary typ występu odryglowującego.
  • No.1 MK I* (Pistol, Automatic, 9 mm, No.1 MK I*) - wersja z regulowanym celownikiem, nowy typ występu odryglowującego.
  • No.2 MK I (Pistol, Automatic, 9 mm, No.2 MK I) - wersja ze stałym celownikiem, stary typ występu odryglowującego.
  • No.2 MK I* (Pistol, Automatic, 9 mm, No.2 MK I*) - wersja ze stałym celownikiem, nowy typ występu odryglowującego. W Wielkiej Brytanii wersję tę oznaczono L9.

Wersje powojenne

  • Captain - od 1973 roku nazwa pistoletów BHP w wersji z kolbą dostawną i celownikiem regulowanym.
  • Vigilante - od 1973 roku nazwa pistoletów BHP w wersji z celownikiem stałym.
  • C1 - pistolety kanadyjskie powstałe przez przebudowę No.1 MK I* (celownik regulowany zastąpiono stałym umieszczonym na charakterystycznym garbie zamka).
  • L9A1 - wersja z 1965 roku ze zmodyfikowanym wsadem odryglowującym dla Wielkiej Brytanii (zastąpiła rewolwery Enfield No.2)
  • HP Mk II - wersja z 1982 roku z dwustronną dźwignią bezpiecznika.
  • Browning Mk II-40 - produkowana na rynek amerykański wersja kalibru .40 S&W (poza kalibrem identyczna z HP Mk II).
  • Competition Model - pistolet z przedłużoną do 152,4 mm lufą, dodatkowym obciążnikiem przed zamkiem i celownikiem regulowanym ale bez możliwości stosowania kolby.
  • Mk 3 - wersja z 1988 z nowymi, masywniejszymi, stałymi przyrządami celowniczymi.
  • Mk 3S - Mk 3 z dodaną samoczynną blokadą iglicy.
  • Mk 3SFS - wersja z mechanizmem Fast Action. Kurek jest dwuczęściowy, jego ruchomą część można ręcznie dopchnąć do przedniej pozycji (sprężyna uderzeniowa jest nadal napięta). Odbezpieczenie pistoletu powoduje odrzucenie kurka do tylnej, bojowej pozycji przez sprężynę odbojową.
  • FEG P9RC - węgierski klon, popularny w USA po 1990 roku.
  • Pindad P1 - wersja licencyjna produkowana w Indonezji
  • AUTO 9 mm 1A - odmiana produkowana w Indiach
  • DICON Pistol - Nigeryjska wersja licencyjna

Użytkownicy: