FANDOM


BTR-152 (ros. БТР-152) - kołowy transporter opancerzony konstrukcji radzieckiej z okresu po II wojnie światowej.

Agf00018xh7 ZOMO Szczecin

Były milicyjny transporter opancerzony BTR-152 z Oddziału Prewencji Policji w Szczecinie.

Transporter opancerzony BTR-152 został opracowany w 1946 roku w zakładach ZiS (Zawod imieni Stalina) noszących obecnie nazwę ZiŁ (Zawod imieni Lichaczowa) na podstawie podzespołów samochodu ciężarowego ZiS-151.

Ogólny schemat konstrukcyjny był typowy dla samochodów ciężarowych, z silnikiem umieszczonym z przodu pod długą maską oraz z osią kierowaną z przodu i dwoma pozostałymi osiami blisko siebie z tyłu oraz napędem na wszystkie koła w układzie 6X6. Za silnikiem znajdował się przedział kierowania z miejscami dla kierowcy oraz dowódcy w którym znajdował się również akumulator i radiostacja. Za nim znajdował się odkryty przedział desantowy mieszczący 17 żołnierzy, mieszczący również zbiorniki paliwa, skrzynie z amunicją, apteczkę pierwszej pomocy i gaśnicę. W przedziale desantowym umieszczono na wsporniku karabin maszynowy. BTR-152 posiadał drzwi umieszczone po obu stronach przedziału kierowania oraz podwójne drzwi w tylnej ścianie przedziału desantowego. Nadwozie transportera było zbudowane ze spawanych ze sobą płyt pancernych, które były pochylone, co powodowało rykoszetowanie pocisków i zabezpieczało załogę przed pociskami karabinowymi i odłamkami, a z przodu - przed przeciwpancernymi pociskami karabinowymi i zwykłymi pociskami kalibru 12,7 mm z każdej odległości. Grubość pancerza BTR-152 wynosiła 13 mm z przodu, 10 mm po bokach, 8 mm z tyłu i 6 mm z góry i dołu.
BTR-152-1

Niemiecki egzemplarz muzealny transportera BTR-152

Pierwsze dwa prototypy powstały w maju 1947 roku. Następnie zbudowano trzy serie próbne, próby państwowe zakończono w grudniu 1949 roku. Produkcja seryjna pod oznaczeniam BTR-152 została rozpoczęta w lipcu 1950 roku. Transportery BTR-152 weszły na wyposażenie Armii Radzieckiej w 1950 roku. Publicznie zostały zademonstrowane na defiladzie w Moskwie w 1951 roku. Były podstawowym sprzętem tego typu w latach 50-tych i 60-tych do czasu wyparcia ich przez większą i nowszą konstrukcję transporter opancerzony BTR-60Transportery BTR-152 znalazły się także na wyposażeniu państw Układu Warszawskiego (w tym Ludowego Wojska Polskiego), oraz armii zaprzyjaźnionych z ZSRR państw arabskich i afrykańskich. Ogółem wyprodukowano 12 421 egzemplarzy BTR-152 wszystkich wersji.

Btr152

Jeden z egzemplarzy BTR-152 Armii Radzieckiej.

Informacje

Dane podstawowe:

Dane techniczne:

  • Uzbrojenie: ckm SGMB kal. 7,62 mm
  • Silnik: gaźnikowy, 6-cylindrowy ZiŁ-123 o mocy 110 KM
  • Skrzynia biegów: 6-biegowa, manualna
  • Pancerz: stalowy, spawany z płyt walcowanych, grubość: 6-13 mm
  • Długość: 6,83 m
  • Szerokość: 2,32 m
  • Wysokość: 2,41 m
  • Prześwit: 0,29 m
  • Masa własna: ...
  • Masa całkowita: 8 700 kg
  • Prędkość maks.: 75 km/h
    BTR-152

    BTR-152 należący do Armii Socjalistycznej Republiki Wietnamu

  • Zasięg: 430 - 550 km
  • Zapas paliwa: 300 l

Wersje:

  • BTR-152 - podstawowa wersja transportera.
  • BTR-152A - wersja przeciwlotnicza lub wsparcia ogniowego wyposażona w stanowisko ZPTU-2 z dwoma sprzężonymi wkm KPW kal. 14,5 mm. Opracowana w 1951 roku.
  • BTR-152S - wersja dowódcza z zakrytym i podwyższonym przedziałem bojowym. Wyposażona w radiostację R-118.
  • BTR-152B - wersja z zamontowaną wyciągarką z przodu maski. Opracowana w 1952 roku.
  • BTR-152W - wersja opracowana na podstawie podzespołów samochodu ciężarowego ZiS-128 oraz nowego samochodu ciężarowego ZiŁ-157. Wyposażona w system centralnego pompowania kół. Opracowana w 1955 roku.
  • BTR-152D - wersja uzbrojona identycznie jak BTR-152A, ale oparta na BTR-152W. Opracowana w 1955 roku.
  • BTR-152K - wersja z zakrytym opancerzonym przedziałem bojowym. Masa całkowita transportera wzrosła do 9 000 kg. Liczba desantu została zredukowana do 13 osób. Opracowana w 1957 roku.
  • Typ 56 - chińska wersja licencyjna.

Użytkownicy:

Źródła:

Michał Iljin (dyskusja) 17:20, maj 8, 2013 (UTC)IljinM.