FANDOM


BM-30 Tornado (ros. БМ-30 Смерч) - polowa wyrzutnia niekierowanych pocisków rakietowych konstrukcji radzieckiej, następca wyrzutni BM-27 Huragan.
800px-BM-30 Smerch, 2010

Wyrzutnia БМ-30 Смерч

Wyrzutnia BM-30 Tornado została opracowana w ZSRR pod koniec lat 70-tych XX wieku przez specjalistów ze Zjednoczenia Naukowo-Produkcyjnego "STOP" (ros. Научно-Производственное Объединение "СПЛАВ") w mieście Tuła. Wyrzutnia BM-30 Tornado podobnie jak poprzednicy przeznaczona jest dla artylerii dywizyjnej i służy do rażenia celów powierzchniowych: odkrytej i ukrytej siły żywej, pojazdów o lekkim opancerzeniu i transporterów opancerzonych na obszarach koncentracji, stanowisk artylerii i moździeży, stanowisk dowodzenia, wszelkich umocnień polowych oraz wszelkich innych celów w różnych warunkach bojowych.

Wyrzutnia BM-30 zbudowana została w układzie dwunastu (3x4) prowadnic rurowych zainstalowanych na największym produkowanym ówcześnie kołowym nośniku samobieżnym, terenowym 4-osiowym samochodzie ciężarowym MAZ-547M. Z wyrzutnią współpracują samochody transportowo - załadowcze 9T234A przewożące po 12 pocisków. Przygotowanie wyrzutni do walki trwa 3 minuty, czas oddania pełnej salwy 38 sekund. Po odpaleniu wyrzutnia jest gotowa do marszu w ciągu 1 minuty, co pozwala szybko uniknąć ataku odwetowego.

Dla systemu, który oznaczono 9K58 skonstruowano szereg pocisków rakietowych jednocześnie zwiększając w porównaniu do BM-27 ich kaliber z 220 do 300 mm. Podobnie jak wcześniejsze rakiety systemów BM-21 Grad i BM-27 Huragan mają one kombinowaną stabilizację aerodynamiczno-obrotową. Dodatkowo pociski są wyposażone w prosty układ korekcji trajektorii lotu, dzięki któremu rozrzut jest nie większy niż 0,21% zasięgu. Stosowane są pociski następujących typów:

800px-9a52 smerch

Muzealny egzemplarz wyrzutni BM-30 Tornado

800px-Azeri -Smerch-, parade in Baku, 2013

Wyrzutnia BM-30 Tornado Armii Azerbejdżanu w czasie defilady wojskowej w Baku w 2013 roku

  • 9M55Fz oddzielającą się głowicą penetrująco-burzącą zawierającą 92,5 kg materiału wybuchowego. Przeznaczone do zwalczania siły żywej, nieopancerzonych oraz lekko opancerzonych pojazdów w miejscu ich koncentracji.
  • 9M55K - z głowicą kasetową zawierającą 72 pociski odłamkowo-burzące o masie 1,81 kg każdy. Przeznaczone do niszczenia siły żywej oraz pojazdów nieopancerzonych w miejscu ich koncentracji.
  • 9M55K1 - z głowicą kasetową zawierającą 5 samonaprowadzających się podpocisków przeciwpancernych Motiw-3M. Przeznaczone do niszczenia grup pojazdów opancerzonych oraz czołgów.
  • 9M55K4z głowicą kasetową przenoszącą 25 min przeciwpancernych PTM-3. Przeznaczone do operacyjnego ustawiania odległych pól minowych w miescach ataku wrogich sił pancernych lub w obszarze ich koncentracji.
  • 9MK5z głowicą kasetową zawierającą 646 lub 588 podpocisków przeciwpancernych. Najbardziej skuteczny do zwalczania piechoty zmechanizowanej w trakcie marszu znajdującej się w transporterach opancerzonych i bojowych wozach piechoty.
  • 9M55S - pocisk kierowany z głowicą termobaryczną GCz 9M216. Eksplozja głowicy tworzy pole cieplne o średnicy co najmniej 25 m (w zależności od ukształtowania terenu) i temperaturze ponad 1 000 °C. Przeznaczony do zwalczania siły żywej odkrytej i ukrytej w fortyfikacjach otwartego typu i obiektów nieopancerzonych z lekko opancerzoną techniką wojskową. Najbardziej skuteczny w terenie otwartym.
  • 9M534 - pocisk z małym zwiadowczym bezpilotowym aparatem latającym (UAV) typu "Tipczak". Przeznaczony dla prowadzenia zwiadu operacyjnego celów w czasie 20 minut. W rejonie docelowym aparat opada na spadochronie, skanując przy tym otoczenie i przekazując informacje oraz współrzędne badanego celu na stanowiska dowodzenia w odległości do 70 km, w celu ułatwienia podejmowania decyzji co do zniszczenia obiektu.


Testy 9A52 rozpoczęto w 1986 roku. Wersja seryjna oznaczona jako 9A52-1 trafiła do uzbrojenia w 1989 roku. Poza Armią Rosyjską 9K58 w wersji eksportowej został zakupiony przez Indie (RI), Kuwejt oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie (ZEA)Dokładność systemu jest 2-3 razy wyższa od analogicznych systemów zachodnich. Bateria złożona z 6 wyrzutni jest w stanie zatrzymać marsz dywizji zmechanizowanej.
9A52-4 Kamaz

Wersja eksportowa wyrzutni na podwoziu samochodu ciężarowego Kamaz 6350

Informacje

Dane podstawowe:

  • Państwo: Związek Radziecki (ZSRR), Rosja (FR)
  • Producent: Zjednoczenie Naukowo-Produkcyjne "STOP"
  • Typ pojazdu: polowa wyrzutnia rakietowa
  • Załoga: 4 osoby
  • Prototypy: 1986
  • Produkcja: 1987 - do chwili obecnej
  • Wyprodukowane egzemplarze: ponad 413szt.
    Salwa BM-30

    Salwa pocisków rakietowych wystrzelonych z wyrzutni BM-30 Tornado

Dane techniczne:

Pojazdu:

  • Silnik:
  • Skrzynia biegów:
  • Długość: 12,37 m
  • Szerokość: 3,05 m
  • Wysokość: 3,05 m
  • Prześwit: ...
  • Masa własna: ...
  • Masa całkowita: 43 700 kg
  • Prędkość maks.: 60 km/h
  • Zasięg: 850 km
  • Zapas paliwa:

Wyrzutni:

  • Kaliber: 300 mm
  • Liczba prowadnic: 12
  • Donośność: 20 000 - 90 000 m (w zależności od rodzaju pocisków)
  • Powierzchnia rażenia: 300 - 1 100m² (w zależności od rodzaju pocisków)
  • Kąt podniesienia: 55°
  • Czas przejścia do gotowości: 3 min.
  • Czas oddania pełnej salwy: 38 sek.

Użytkownicy:

Źródła:

Michał Iljin (dyskusja) 17:53, gru 18, 2013 (UTC)IljinM.