FANDOM


2S19 "Msta-S" (ros. 2С19 "Мста-С") - haubica samobieżna konstrukcji radzieckiej kalibru 152 mm, następczyni haubicy 2S3 "Akacja".

Msta-S

Haubica samobieżna 2S19 "Msta-S"

Haubica samobieżna Msta-S została opracowana w drugiej połowie lat 70-tych w biurze konstrukcyjnym Uralskiego Zakładu Techniki Transportu w Swierdłowsku (obecnie Jekaterynburg) pod kierownictwem Jurija W. Tomaszowa w celu zastąpienia będących na wyposażeniu Armii Radzieckiej starzejących się haubic samobieżnych 2S3 "Akacja". Haubica 2S19 przeznaczona jest do niszczenia siły żywej, umocnień polowych, stanowisk artylerii i moździeży, czołgów i pojazdów opancerzonych, broni przeciwpancernej oraz taktycznej broni jądrowej przeciwnika. Haubica może prowadzić ostrzał celów widocznych jak i niewidocznych ze stanowisk ukrytych lub w bezpośredniej walce.
Msta-S 1

Haubica samobieżna 2S19 "Msta-S" podczas pokazu możliwości terenowych

Msta-S 2

Haubica Msta-S z maksymalnie uniesioną lufą

Głównym uzbrojeniem pojazdu jest armata 2A64 kal. 152 mm umieszczona w obrotowej wieży. Wieża zamontowana jest na zmodyfikowanym podwoziu czołgu T-72 z wykorzystaniem układu jezdnego oraz podzespołów czołgu T-80. Kadłub haubicy geometrycznie jest podobny do kadłuba czołgu T-72. Jest on wykonany ze stalowych walcowanych płyt pancernych i podzielony na trzy przedziały: kierowania, bojowy oraz silnikowy. W przedniej części znajduje się przedział kierowania z miejscem dla kierowcy-mechanika. Za przedziałem kierowania znajduje się przedział bojowy na którego dachu na łożyskach kulkowych osadzona jest obrotowa wieża. W wieży umieszczona jest armatohaubica 2A64 kal. 152 mm analogiczna z armatohaubicą holowaną 2A65 "Msta-W". Po prawej stronie w przedniej części wieży znajduje sę siedzenie dowódcy, natomiast po lewej stronie siedzenie strzelca, za nimi w tylnej częsci wieży znajdują się dwa siedzenia dla ładowniczych. Wystrzał z armaty można wykonać ręcznie lub za pomocą elektrospustuW górnej części wieży w obrotowej wieżyczce zamontowany jest wkm NSWT kal. 12,7 mm służący do samoobrony. W tylnej części wieży zamontowana jest składana prowadnica służąca do zasilania strzelającej haubicy pociskami z zewnątrz lub szybkiego uzupełnienia zużytego zapasu amunicji. Główną amunicją wchodzącą w skład uzbrojenia haubicy są pociski odłamkowo-burzące 3OF45 o maksymalnej donośności 24,7 km oraz pociski 3OF61 z gazogeneratorem o maksymalnym zasięgu 29 km ponadto w skład zapasu amunicji wchodzą kumulacyjne pociski kasetowe 3-O-23 oraz naprowadzane laserowo pociski burzące wysokiego stopnia 3OF30 "Centymetr" i 3OF39 "Krasnopol" o maksymalnym zasięgu 20 km. Maksymalna donośność haubicy wynosi 29 km, a kąt podniesienia lufy zawiera się w przedziale od -4° do + 68°.

Msta-s na stanowisku polowym

Haubica Msta-S na polowym stanowisku ogniowym

Pierwszy prototyp nowej haubicy powstał w listopadzie 1983 roku i w roku następnym został poddany próbom terenowym. Początkowo haubica 2S19 opracowana była na podstawie czołgu T-72, jednak w czasie badań ujawniło się wiele niedostatków. W celu wyeleminowania niedoskonałości podjęto decyzję o zmianie geometrii i konstrukcji nadwozia, silnika, skrzyni biegów oraz innych podzespołów. Jednocześnie drążki skrętne, rolki i podwozie zastąpiono nowymi opracowanymi na podstawie stosowanych w czołgu T-80. Po wyeleminowaniu niedociągnięć do 1986 roku przygotowano próbną partię liczącą 6 haubic. Po zakończeniu prób wojskowych oraz wykonaniu usprawnień stwierdzonych uchybień w 1988 roku rozpoczęto produkcję seryjną, natomiast w 1989 roku samobieżna haubica 2S19 "Msta-S" została oficjalnie przyjęta na uzbrojenie Armii Radzieckiej. W 1993 roku haubica została po raz pierwszy publicznie zaprezentowana za granicą na wystawie sprzętu wojskowego IDEX-93 w Abu Dhabi.
Msta-S tył

Tylna część haubicy z rozłożoną prowadnicą do podawania amunicji z zewnątrz pojazdu


Informacje

Dane podstawowe:

  • Państwo: Związek Radziecki (ZSRR)/ Rosja (FR)
  • Producent: Uraltransmasz
  • Typ pojazdu: haubica samobieżna
  • Załoga: 5 osób
  • Prototypy: 1983
  • Produkcja: 1988 - do chwili obecnej
  • Wyprodukowane egzemplarze: 725szt.

Dane techniczne:

  • Uzbrojenie główne: armatohaubica 2A64 kal. 152 mm (zapas amunicji: 50 szt.), kąt podniesienia lufy: od -4° do + 68°
  • Uzbrojenie dodatkowe: wkm NSWT kal. 12,7 mm (zapas amunicji: 300 szt.), 6 wyrzutni granatów dymnych
  • Silnik: wysokoprężny, 12-cylindrowy W-84A o mocy 780 KM
  • Skrzynia biegów: brak danych
  • Pancerz: stalowy, spawany z płyt walcowanych
  • Długość: 11,91 m (całkowita), 6,04 m (kadłuba)
    Msta-S sylwetka

    Sylwetka haubicy 2S19 "Msta-S" w czterech rzutach

  • Szerokość: 3,38 m
  • Wysokość: 3,35 m
  • Prześwit: 0,45 m
  • Masa własna: brak danych
  • Masa całkowita: 42 000 kg
  • Prędkość maks.: 60 km/h (na szosie)
  • Zasięg: 500 km (na szosie)
  • Zapas paliwa: 1 300 l

Użytkownicy:

Źródła:

Michał Iljin (dyskusja) 08:13, paź 31, 2016 (UTC)IljinM.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki